Amalgaam

Sommige mensen zetten kritische vragen bij het gebruik van amalgaam. Vooral vanwege het kwik dat erin zit en waarvan iets kan vrijkomen.

Kwik is in principe giftig, maar de mate waarin het giftig is, hangt vooral van de vorm af waarin het kwik zich bevindt. Kwik uit vullingen komt vrij als gebonden kwik (niet giftig) en als kwikdamp (in principe wél giftig).

Uit een nieuwe vulling komt de eerste dag iets meer kwik vrij dan daarna. Ook bij het uitboren van een oude vulling komt wat kwikdamp vrij, maar deze hoeveelheid is erg gering en vormt door het gebruik van de afzuiger en van waterkoeling geen probleem. De hoeveelheid kwik die vrijkomt is uiterst miniem en steekt laag af bij de hoeveelheid kwik die we dagelijks met ons voedsel binnenkrijgen.

Om u een idee te geven over hoe weinig kwik het gaat: bij de meeste mensen met amalgaamvullingen gaat het om niet meer dan 2 microgram (0,000002 gram) per dag. Tot nu toe is nooit wetenschappelijk aangetoond dat deze hoeveelheid schadelijk is. De hoeveelheid kwik die vrijkomt hangt natuurlijk ook van het aantal amalgaamvullingen af dat men in de mond heeft. Tevens speelt mee, hoe hard er gekauwd wordt, hoe vaak de tanden worden gepoetst en wat er wordt gegeten en gedronken.

Slechts een klein deel van het kwik dat uit amalgaamvullingen afkomstig is, wordt in het lichaam opgenomen. De ingeademde kwikdamp wordt grotendeels via de longen in het bloed opgenomen en vervolgens direct weer uitgescheiden via de nieren en de darmen. Dat deel dat niet wordt uitgescheiden kan zich gedurende langere tijd ophopen in de hersenen en de nieren. De hoeveelheid kwik in het lichaam moet dus zo laag mogelijk worden gehouden. Of er schade optreedt aan de gezondheid hangt af van de hoeveelheid kwik die zich in het lichaam opgehoopt heeft. Tot nu toe is nog nooit wetenschappelijk aangetoond, dat de toch vrij geringe hoeveelheid kwik afkomstig uit amalgaamvullingen de oorzaak kan zijn van een kwikvergiftiging.

Voor zwangere vrouwen geldt dat de kleine hoeveelheden kwik geen negatieve invloed uitoefenen op de ontwikkeling van het ongeboren kind. Evenmin is aangetoond dat er miskramen kunnen ontstaan of dat er een schadelijke invloed is op de borstvoeding.

Wel kan het zijn dat sommige mensen allergisch zijn voor amalgaam. Door middel van huidtesten kan men vaststellen of dit het geval is. Het gaat hier dan om een zogenaamde contact-allergie, die reacties in de mond veroorzaakt. Als u dus in uw mond iets vreemds merkt nadat u een nieuwe amalgaamvulling heeft gekregen, neemt u dan contact op met de tandarts. Indien middels huidtesten is vastgesteld dat u een amalgaam-allergie hebt, mogen er geen nieuwe amalgaamvullingen worden aangebracht en zullen er speciale voorzorgsmaatregelen worden genomen bij het uitboren van oude amalgaamvullingen.

Een even sterk en even duurzaam alternatief voor amalgaam is er op dit moment nog niet. Daarom wordt in sommige gevallen nog steeds voor amalgaam gekozen als vulmateriaal. De witte vulmaterialen zijn duurder en kunnen niet in alle gevallen worden toegepast. Het duurdere witte vulmateriaal wordt op dit moment toegepast in zichtbare gebieden zoals de tanden en voorste kiezen en in kleine nieuwe gaatjes in de kiezen. Vanwege zijn duurzaamheid en sterkte wordt nog wel voor amalgaam gekozen ter vervanging van grote vullingen die eerder ook met amalgaam gevuld waren en voor vullingen in kiezen waar de kauwkrachten erg groot zijn.

Tandarts Westerveld werkt overigens bij voorkeur met witte vulmaterialen.